W Odoo dane z rachunku mogą trafiać do księgowości na trzy sposoby: przez automatyczną synchronizację z bankiem, import pliku wyciągu albo ręczne wprowadzenie transakcji. Każdy z nich sprawdza się w innej sytuacji, a przy synchronizacji online obowiązują ograniczenia wynikające nie z Odoo, lecz z przepisów PSD2. Poniżej opisujemy, co system realnie potrafi i czego nie da się obejść.
Trzy sposoby na wyciąg w Odoo
- Synchronizacja online – Odoo łączy się z bankiem przez zewnętrznego dostawcę (Ponto, Salt Edge, Yodlee) i sam pobiera zaksięgowane transakcje.
- Import pliku – wgranie wyciągu w formacie CAMT.053, CSV, OFX, QIF lub CODA.
- Ręczne wprowadzenie – dla rachunków bez wsparcia banku lub dla pojedynczych operacji.
Pierwsza metoda wymaga subskrypcji Odoo Enterprise. Import pliku i wpis ręczny działają również w wersji Community.
Synchronizacja online — konfiguracja
Połączenie zakłada się w Księgowość → Konfiguracja → Rachunki bankowe → Dodaj konto bankowe. Po wybraniu banku i uwierzytelnieniu Odoo zaczyna pobierać transakcje od dnia ostatniej operacji + 1 dzień.
Domyślnie synchronizacja uruchamia się automatycznie co 12 godzin. Ręczne pobranie wywołuje przycisk Pobierz transakcje (Fetch Transactions) na kaflu dziennika bankowego.
[SCREENSHOT: kafel dziennika bankowego z przyciskiem]
Ograniczenia synchronizacji online (PSD2)
Tu zaczynają się granice, których żadna konfiguracja nie zniesie — bo wynikają z przepisów, nie z Odoo:
- Brak danych „na żywo". Odoo wprost zaznacza, że synchronizacja nie jest projektowana do pracy w czasie rzeczywistym. Dostawcy odświeżają dane w swoich odstępach, a część banków pozwala na tylko jedno automatyczne pobranie dziennie.
- Dzienny limit synchronizacji. Po jego przekroczeniu bank odrzuca kolejne próby. W praktyce wygląda to jak „rozłączanie się" połączenia i konieczność ponownego logowania. Przykładowo mBank zwraca wtedy komunikat „Został przekroczony dzienny limit synchronizacji ustalony przez instytucję bankową".
- Tylko transakcje zaksięgowane. Operacje w statusie oczekująca (pending) nie są pobierane — dopóki bank ich nie zaksięguje, nie pojawią się w Odoo.
- Ograniczona historia. Część banków udostępnia transakcje maksymalnie do trzech miesięcy wstecz.
Uwaga: jeśli pod jednym połączeniem podpiętych jest kilka rachunków, każdy z nich zużywa dzienny limit przy każdej synchronizacji. Gdy realnie używany jest tylko jeden rachunek, warto usunąć pozostałe z połączenia — inaczej limit wyczerpuje się szybciej, a pobrania zaczynają się nie udawać.
Praktyczny wniosek: częstotliwość automatycznej synchronizacji należy dobrać tak, aby mieściła się w limicie banku. Gdy potrzebne są najświeższe dane poza harmonogramem, pomaga ręczne pobranie (wiąże się z ponownym logowaniem) — bank zwykle traktuje je priorytetowo.
Import pliku wyciągu — gdy synchronizacja nie wystarcza
Jeśli bank nie jest wspierany, limit jest zbyt restrykcyjny albo pracujemy na Community, pewniejszy jest import pliku. Na kaflu dziennika bankowego wybieramy Importuj plik, wgrywamy wyciąg i mapujemy kolumny pliku na pola Odoo (data, kwota, opis, kontrahent).
Format CAMT.053 jest zalecany dla przelewów SEPA — zawiera najwięcej ustrukturyzowanych danych, co ułatwia późniejsze uzgadnianie. Import pliku nie podlega limitom PSD2: wyciąg pobieramy z bankowości elektronicznej ręcznie, kiedy chcemy.
Płatności gotówkowe — bez wyciągu w ogóle
Nie każda płatność przechodzi przez rachunek. Transakcje gotówkowe rozliczamy osobnym dziennikiem typu Kasa (Gotówka): na fakturze klikamy Zarejestruj płatność i zamiast dziennika Bank wybieramy Kasa. Faktura zostaje oznaczona jako opłacona bez potrzeby wyciągu bankowego, a saldo gotówki śledzone jest w rejestrze kasowym. Gotówka i przelewy idą wtedy osobnymi torami. Dodatkowo taka płatność trafia poprawnie do KSeF z formą płatności „gotówka".
Podsumowanie
Odoo pobiera wyciągi sprawnie, ale automatyczna synchronizacja działa w rytmie narzuconym przez bank i PSD2 — kilka razy na dobę, bez trybu „na żywo". Gdy limit banku przeszkadza w codziennej pracy, warto ograniczyć połączenie do faktycznie używanych rachunków, a najświeższe dane dobierać ręcznym pobraniem lub importem pliku. Dobór metody do charakteru rachunku jest ważniejszy niż pogoń za synchronizacją w czasie rzeczywistym, której — z mocy przepisów — po prostu nie ma.